Tut Beni

asa

Heyecanın, şiirlerin, gece 3-5 nöbetlerinin ve en ağlamaklı zamanlarda seni düşünerek güçlü olmanın bir anlamı var… Sen varsın… Nefesini duyamasam da uzaklarda, esması okunmaz yalnızlığın… Ellerim üşümez, gözlerim acımaz, dimağım uyuşmaz… Hayallerimin direnişidir hayat dediğim, dirayet sensin. Hayallerim sensin. Direnişim sensin, karşı koyamadığım…
Tutsaksam… Tutsaklığımsın…
Bir erguvan sevdası, şebnem buğusu, seher tütsüsü, turna türküsüsün… Baharda iğde kokusu, serinde kızılcık şerbeti, yazımda imbat, hazanımda yıldız, kışımda cemremsin… Dört mevsim hararetim, dört mevsim serinliğimsin. Ne zemheri yalazı ne Ağustos kıracı hayretmez ki bana. Ben de senin kadar Anadoluyum.
Senin için küstüklerimin listesine adımı yazdım. Olur olmaz dönüp bakmıyorum aynalara… Canımı senin kadar sevdim mi bilmiyorum ama yaşamı senin kadar sevmedim. Senin özlemin kadar hiçbir ilaç acı gelmedi. Ve hiçbiri diriltmedi senin gibi. ..
Yokluğunda tutunamadım hiçbir şeye.. Fırat’a düşmüş umut gibi… Tut beni…
Ankara, 2002

Share This